D’ergenisdag van september?

Morgen is de derde dinsdag van september. De dag dat de begroting van volgend jaar wordt gepresenteerd. Dit jaar zijn de meeste mensen, op deze derde dinsdag, veel meer in de begroting van volgende week geïnteresseerd. Hoe kom ik de rest van de maand door, nu de prijzen de pan uit rijzen.

Je hoeft niet in Wappelonië te wonen, om te zien dat onze regering er momenteel een grote prut van maakt. ‘Omzien naar elkaar en vooruit zien naar de toekomst’, koos Rutte-IV als motto. ‘Te weinig, te laat’ past beter. Vanaf de formatie is het wegwuiven en vooruitschuiven. Fouten niet rectificeren, maar erectificeren: iets wat krom is met lulsmoesjes recht praten. Het is haast jammer dat er geen grootse samenzwering achter zit. Bij een kwaadaardig complot zou er tenminste nog sprake zijn van een geheim doel en een geslepen plan. Hier is slechts sprake van onwil, onkunde en onhandigheid.

De regering als kop van jut. Hoe (h)eerlijk is dat. Zolang we dat doen hoeven we zelf niets te doen. Wij hebben immers niks verkeerd gedaan, wij zijn oké. Sterker nog, we zijn collectief het slachtoffer van alles. Er is geen enkele reden om kritisch naar ons eigen gedrag te kijken, toch?

Personeelsgebrek in de horeca? Dat ligt aan de overheid, die jongeren immers tijdens de lockdowns liet kennismaken met werkgevers die wel fatsoenlijk betalen. Stikstof? Landbouwminister Henk Bleeker vroeg zelf om onze kop in het zand steken. Dan snappen ze toch dat we die crisis niet zagen aankomen. Dat overvalt ons dan. Zoals de regering nu een Overijssels dorp overvalt met een asielhotel. Waarom kiest zo’n minister niet één van die 194 andere gemeenten die al 10 jaar geen vluchtelingen opvangen. Wijsheid bestaat in het voorzien van gevolgen.

Het is heerlijk om naar een ander te wijzen. Naar onze regering of naar de EU, naar de buren of naar je partner, naar je werkgever of naar de wereld. Zolang we iemand hebben om de schuld te geven, kunnen we morrend, mokkend en mopperend achterover leunen. Als we vandaag nat worden, dan ligt het aan buienradar, of aan de klimaatminister. Niet aan onszelf en de paraplu die we vergaten.

Met een 3,3 op je rapport blijf je meestal zitten. Dat doet dit kabinet ook. Wie weet verrassen ze ons morgen met een solide ‘omzien naar elkaar en vooruit zien naar de toekomst’-plan waarmee Nederland de winter door komt. Maar laten we zelf vooral ook de handen uit onze mouwen steken. Niet om te wijzen naar anderen, maar om te helpen veranderen.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden