Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Eenheid over ego

"Alleen ga je sneller, samen kom je verder."

Een wedstrijd win je met talent en werklust. Kampioen word je door teamwork en wilskracht. Hoewel de Leeuwinnen in de finale uiteindelijk net tekort kwamen om na het gewonnen EK ook de WK-titel binnen te slepen, is het een bewonderenswaardige prestatie van formaat.

Op dezelfde 7 juli, exact 45 jaar geleden, stonden de voetballende oranjemannen voor het eerst in een WK-finale. Dat mondde uit in het grootste echec van de vaderlandse voetbalgeschiedenis. De ploeg van ’74 was met Cruijff misschien wel het beste Nederlands Elftal ooit. Ze speelden met afstand het beste voetbal van het toernooi. Toch verloren we de finale onverwacht en onterecht van de Duitsers. Zo’n diepe wond zal de wedstrijd van gisteren niet in ons collectieve geheugen branden. De titel had het toetje kunnen zijn waar niemand meer op had gerekend, na zo’n heerlijke maaltijd.

Niet het beste voetbal, wel het beste elftal

Eerlijk is eerlijk, de Leeuwinnen speelden niet het allerbeste voetbal van de wereld. Toch bereikten ze de finale door alle voorgaande wedstrijden te winnen met teamwork en wilskracht. Dit kon je geen elftal of team meer noemen, dit was gewoon een eenheid.

Een eenheid zonder individuele ego’s. Deze dames beseften dat je wedstrijden niet alleen wint met een paar fantastische doelpuntenmaaksters van wereldklasse, zoals Miedema, Martens en Van de Sanden. De bal zou nooit voor hun voeten komen zonder middenvelders als Spitse, Groenen en Van de Donk. En wat als Van Veenendaal haar doel niet zo schoon had weten te houden, dankzij de vele reddingen van wereldklasse en haar uitstekende verdedigers, Bloodworth, Van der Gragt, Van Dongen en Van Lunteren.

Iedereen in dit team was even belangrijk. Zelfs zonder de reservespelers als Roord, Berensteyn en Dekker hadden de dames het niet zo fantastisch ver geschopt. Dit elftal trainde en speelde niet als een team maar als een eenheid.

Daarvan kunnen we in organisaties nog veel leren. De meeste teams bestaan uit een verzameling mensen die soms samenwerken. Een eenheid beweegt daarentegen als één collectief. Individuele kwaliteiten en resultaten worden ingezet om gezamenlijke doelen te behalen. Wat individuen bijdragen of bereiken, is nooit belangrijker dan de prestaties van het team als geheel. Zodra spelers zichzelf of hun bijdrage belangrijker vinden dan anderen ontstaat er gedoe. Dat zagen we helaas al vaak op EK’s en WK’s van de voetballende mannen. Dat zien we ook in veel organisaties.

Miedema maakte de meeste goals, Van Veenendaal hield er de meeste tegen. Wie is er dan belangrijker voor het resultaat? Deze speelsters begrijpen dat ze alle 23 even waardevol zijn. Dat succes nooit is toe te wijzen aan de prestatie van één alleen. Dat lieten ze zien door verbondenheid en opofferingsgezindheid, binnen en buiten de lijnen. Het bracht ze veel verder dan verwacht en logisch was geweest.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy