Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Geeuwen of schreeuwen?

Verhef je woorden, niet je stem

Na eeuwen van evolutie lijken we als moderne mens te zijn beland in de middeleeuwen van het digitale tijdperk. Met Twitter als het schavot van de 21e eeuw, waar andersdenkenden verguisd, vervolgd, onthoofd of ontvolgd worden. YouTube als het middeleeuwse marktplein, waar de dorpsgekkies schreeuwen en de doemdenkers duistere samenzweringen lispelen. Facebook als de bloedige arena, waar de volksmenners de menigte opstoken met haat en de charlatans het volk misleiden met fabels. In verkiezingstijd wordt het nog net wat pijnlijker zichtbaar, dat onze ontwikkeling als intelligente soort nog wel enige tijd nodig heeft.

Als er in dat opzicht iemand is, die deze verkiezingen met afstand vooroploopt, dan is het Jeroen Wollaars van Nieuwsuur; lijst NPO. Hij laat zien hoe genadeloos hard je politieke praatjes door kunt prikken, zonder de persoon als mens af te fikken. Politieke discussies zwalken veel te vaak tussen het gebrek aan respect en het gebrek aan repliek. Voor het publiek maakt dat het verschil tussen schreeuwen of geeuwen. Op internet zijn er geen filters en ontbreekt het respect. Dat leidt tot grove taal, geschreeuw, beledigingen en bedreigingen. Op TV is er te veel format en te weinig repliek. Presentatoren zijn daardoor vaak te lollig, te lovend, te lief of te laf. Daardoor komen lijsttrekkers eenvoudig weg met een slappe babbel, een slecht plan en een scheutje humor.

Jeroen Wollaars laat, samen met collega Mariëlle Tweebeeke, zien, hoe scherpte en snedigheid woord in woord kunnen gaan met eerbied en oprechtheid. Zonder aanzien des persoons, worden lijstrekkers stuk voor stuk en stevig aan de tand gevoeld. Fair en vrijuit werden ze geconfronteerd met eerdere uitspraken, feitelijk stemgedrag, slap gebrabbel of gebroken beloftes. Dat resulteerde in ontluisterend goede TV-gesprekken en pijnlijk, eerlijke stiltes. Voor zover ze durfden op te draven dan. Want politici met de hardste kritiek op anderen, blijken zelf de slapste knieën te hebben.

Het recept is eenvoudig, de uitvoering hogere kunst: ‘Bereid je tot in de puntjes voor, stel hele goede vragen, luister scherp naar de antwoorden en valideer voortdurend of de geïnterviewde daadwerkelijk antwoord geeft op de gestelde vraag en er niet handig met het gesprek vandoor gaat’. Veel presentatoren verzaken in het eerste en het laatste. Ze laten de voorbereiding te veel aan een redactie over en zijn tijdens het gesprek meer bezig met hun volgende vraag, dan met het antwoord.

Voor professionals in ons vakgebied is deze interviewserie verplicht huiswerk om eigen gespreksvaardigheden bij te slijpen. Bij job-interviews en assessments maken immers dezelfde 4 kwaliteiten hét verschil; bereid je tot in de puntjes voor; stel hele goede vragen; luister scherp en open naar de antwoorden en valideer voortdurend of de geïnterviewde daadwerkelijk antwoord geeft op de gestelde vraag of er vrolijk vandoor fladdert. De kunst van het kiezen begint bij de kundigheid van het vragen.

Gebruik je stem goed, daarmee kies je wijzer.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden