Goudzoeker

“Beter struikelen op de juiste weg, dan wandelen op de verkeerde”, schreef collega en gastschrijver Thijs Winkel vorige week in de door hem geschreven Maandagmorgen-quote. Zijn blog bleek van voorspellende waarde. Het werd de dag waarop Sifan Hassan in de series op de 1.500 meter struikelde, opkrabbelde, doorstapte, versnelde, inhaalde en alsnog met overtuiging won. Dat ze op diezelfde dag gewoon even goud binnenrende op de 5.000 meter is niet in superlatieven te beschrijven.

Een mooier voorbeeld van ‘winnaars geven nooit op en opgevers winnen nooit’ bestaat bijna niet. Een ongekende sportieve prestatie die terecht de hele wereld over gaat. Dat ze later brons op de 1.500 en wederom goud op de 10 kilometer behaalde, maakt haar wonderlijke wandelwedloop waanzinnig, werelds en weergaloos.

Ondertussen hielden de media en de socials zich bezig met de maatschappelijke duiding van Sifan. Dat zij ooit als minderjarige vluchteling in Nederland een nieuw thuis vond, zien sommigen als een toonbeeld van hoe nieuwe Nederlanders ons land verrijken. Anderen vinden haar juist een positieve uitzondering op hun vaste overtuiging dat vluchtelingen, met name moslims, ons land in verval brengen. Sommigen vragen zich openlijk af hoe Nederlands Sifan Hassan eigenlijk is.

Door haar te classificeren in afkomst, achtergrond, status, kleur, geloof, nationaliteit of taal, doen we Sifan als mens tekort en doen we geen recht aan haar uitzonderlijke prestaties. Haar individuele klasse komt niet voort uit een categorie, collectief of club waartoe mensen haar rekenen, maar uit ambitie, drive, talent en training. Omgekeerd zegt de uitzonderlijke medailleoogst van de Nederlandse sporters op de Spelen niets over de sportiviteit en resultaatgerichtheid van ‘de Nederlander’. Sifan is gewoon een heel geslaagd mens en een meer dan geslaagde atlete. Ze is als voorbeeld voor ons allemaal goud waard.

Je moet een boek nooit op zijn kaft beoordelen wordt gezegd. Maar je kunt het al helemaal niet beoordelen op de kast waarin je het boek vond. Elk boek heeft immers een eigen verhaal. Net als ieder mens dat heeft. Daarmee komen we bij ons vak van selecteren en adviseren: Beoordeel ieder mens op zijn of haar eigen talent, kwaliteit en persoonlijkheid, niet op de groep waartoe die behoort.

Terug naar onze collega en gastschrijver Thijs Winkel, die vorig jaar een ‘transfer’ naar Siebert & Wassink maakte, nadat hij al 14 jaar bij een grote bank werkte. Er bestaan veel aannames over mensen die bij grote, proces-gestuurde en bureaucratische organisaties zijn opgegroeid. Een overstap naar een kleiner, ondernemender en wendbaarder bedrijf is lang niet altijd succesvol. Thijs is dat wel. Zijn overstap heeft ons bedrijf verrijkt en versterkt. Dat komt niet door de baan die hij had, de diploma’s die hij haalde of de achtergrond die hij heeft. Thijs is gewoon een heel geslaagd mens, een meer dan geslaagde professional en zeer gewaardeerde collega. Dat is goud waard.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden