Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Keerpunt

"Dat ik het niet zo bedoel, verandert niks aan jouw gevoel."

De fietser tikt geïrriteerd tegen mijn raampje. Tijdens het keren op de weg heb ik hem blijkbaar bijna van de sokken gereden. Ik maak mijn excuses, het wordt groen, we kunnen beiden verder.

Ik zie mezelf niet als een wegpiraat. Toch maak ik ook wel eens een fout in het verkeer. Soms bewust, soms onbewust, maar nooit met de bedoeling om anderen in gevaar te brengen. Voetgangers, fietsers, tractoren, auto’s en truckers: We delen de weg en zijn samen verantwoordelijk voor elkaars veiligheid. Daarop mogen we elkaar aanspreken en van mening verschillen. Wanneer een straat systematisch onveilig blijkt, dan wordt er gekeken hoe de weg beter kan worden ingericht en hoe het gedrag van verkeersdeelnemers veranderd kan worden. Verander het systeem, verander je gedrag. Daarmee wordt de weg veiliger en komen we allemaal verder.

We delen onze straat. We delen óók onze staat. Nu, in navolging van de United ‘Shades’ of America, in Nederland en overal ter wereld de straten volstromen voor #blacklivesmatter, is de discussie ongemakkelijker. Een gesprek over veiligheid is minder beladen dan het gesprek over gelijkheid. Gaat het over racisme, dan voelen veel mensen zich persoonlijk aangevallen. Dan bestaat het niet, omdat zij het zelf niet zo voelen. Dan wordt het allemaal opgeblazen, omdat zij het zelf niet zo bedoelen. Dan is de vorm, demonstreren tijdens een intocht of lock-down, ineens veel verwerpelijker dan racisme zelf. Dan zijn we minder bereid om kritisch naar ons systeem én ons gedrag te kijken.

Stel dat we als automobilisten tegen fietsers zouden roepen: ‘Ik reed hier altijd al hard, dat is traditie’ of ‘ik ben een prima chauffeur dus het is onzin dat jij je onveilig voelt’, of ‘het is gezeur, er zal heus wel eens een dingetje zijn, maar in andere straten is het veel onveiliger’ of ‘stap uit je slachtofferrol, en trap gewoon zelf wat harder door’ of ‘ga maar ergens anders fietsen, als het je hier niet bevalt…’

Ik ben geen racist, net zo min als ik een verkeershufter ben. Toch zal ook ik onbewust, onbedoeld of ongewild soms bijdragen aan onveiligheid of ongelijkheid. Dingen die nooit gebeuren, die gebeuren elke dag. Degenen die nu het hardst roepen dat het niet bestaat, niet zo erg is of niet zo systematisch, dat zijn de mensen die het in stand houden. Bewust of onbewust.

Dat zijn de mensen die veranderingsschuw het hardst blijven schreeuwen dat ons land of onze tradities niet mogen veranderen. Dat zijn de mensen waardoor ongelijkheid én racisme in 2020 nog steeds bestaan.

Als automobilist kan ik me verplaatsen in een fietser. Omdat ik soms in de auto en soms op de fiets zit. Ik kan echter nooit in een andere huid kruipen. Ik zal dus nooit zélf kunnen voelen hoe ons land, onze tradities of onze arbeidsmarkt zijn voor Nederlanders met een kleurtje of een ‘moeilijke’ achternaam. Wat ik wél kan doen, is oprecht luisteren naar de ervaringen van anderen; de moeite doen om te begrijpen hoe het voor hen voelt; bereid zijn om kritisch naar mijn gedrag, grappen en gewoonten te kijken. Het lef hebben, om mij uit te spreken als ongelijkheid voor mijn eigen ogen gebeurt, of woorden die pijn doen in mijn eigen oren klinken. Hoe ongemakkelijk dat gesprek soms ook is. Je hoeft niet ziek te zijn om beter te worden. Je hoeft geen hufter te zijn om een betere bestuurder te worden. Je hoeft geen racist te zijn om een betere landgenoot te worden. Dit is een keerpunt. Nederland kan beter. Ik kan beter. Jij ook?

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy