Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Koning Koos

"Werkloos zijn is best een zwaar beroep."

Afgelopen week bezocht onze koning een project voor langdurig werklozen. De enige Nederlander die bij zijn geboorte al wist wat hij zou worden én een baangarantie had, ging in gesprek met mensen die ondanks vele sollicitaties niet aan het werk komen. In Nederland zijn er op dit moment ruim 350 duizend mensen die wel willen werken, maar niet worden aangenomen. Vandaag drie mogelijke oorzaken, geïnspireerd op Koos Werkeloos, dat het Klein Orkest in de crisis van de jaren 80 zong.

Voorkeuren
“De mensen zeggen: "Ga toch werken, Koos" Nou, 'k wil er best wel tegenaan, maar dan wel een leuke baan. Want anders hoeft het niet van Koos.”

Als je doet wat je leuk vindt hoef je nooit meer te werken. Het is een vaak gedeelde wijsheid. Vanuit de gedachte, dat als je iets graag doet, het niet als werk voelt. Cynisch genoeg geldt deze spreuk letterlijk voor veel werklozen. Ooit kozen ze voor een opleiding in ecologie, pedagogiek, banketbakken, bloemschikken, kunstgeschiedenis of Keltische talen. Gewoon vanuit interesse. Om er vervolgens op de arbeidsmarkt achter te komen, dat er nauwelijks vraag is naar deze expertise. Iets doen wat je leuk vindt, maar waarvoor niemand je gaat betalen is een hobby, geen beroep.

Vooroordelen
“Laat Koos maar vissen aan de waterkant. Mij niet gezien achter de lopende band. En Koos gaat ook geen vakken vullen, zeker om de zak te vullen, van de fabrikant.”

“Werkloosheidsuitkeringen zijn gratis vakanties voor niksnutten”, zei Ronald Reagan in dezelfde crisis van de jaren 80. Een populistisch vooroordeel dat vaak op mensen zonder baan wordt geplakt, zonder dat we écht weten hoe graag diegene aan de bak wil en hoe zwaar het is om ongewild werkloos te zijn. Deze en vele andere vooroordelen op de arbeidsmarkt, maken het een stuk lastiger voor langdurig werklozen, om terug in het arbeidsproces te komen. Terwijl een ‘langdurige baanzoekende’, waarschijnlijk extra gemotiveerd én loyaal zal zijn, als er eindelijk een kans wordt geboden. Van vooroordelen naar voordelen!

Vooruitgang
“Kijk he, je hoort vaak zeggen waar moet dat heen. Straks doen computers al het werk alleen. Maar mensen het gaat toch prima zo. Gratis vrije tijd cadeau en dat is voor Koos geen probleem.”

Inmiddels verdwijnen langzaam en haast ongemerkt best veel banen. Werk waar nog steeds veel jongeren voor opgeleid worden. Er ontstaan zogenaamde ‘overschotberoepen’. Administratief, secretarieel en boekhoudkundig werk verdwijnt inmiddels in een rap tempo. Voor andere beroepen, bijvoorbeeld in P&O, Marketing, Facilitair of Kinderopvang, geldt inmiddels dat er veel meer studenten dan toekomstige banen zijn. Dat MBO, HBO en Academische opleidingen betaald krijgen op basis van studentaantallen, helpt daarbij niet echt.

Keuzes uit het verleden hebben impact op je toekomst. Welke studie kies je, welke baan zoek je, welke baanzoeker benoem je? Garantie heeft niemand, behalve onze koning dan, die had geen keus.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy