Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

KWW

Politiek is de kunst van het vinden van een probleem bij elke oplossing.

‘Kiek’n wat ‘t wot’, of nog korter gezegd KWW, is een gevleugelde uitspraak hier in het oosten van Nederland. Het betekent zoiets als ‘we zien wel hoe het afloopt’. Zou Wopke dat gedacht hebben toen hij zijn ‘K’ plan voor de WW dropte? Gewoon een proefbommetje gooien en kiek’n wat ‘t wot? Wat ’t werd, was snel duidelijk. Van links tot rechts vielen politici vol verontwaardiging over het idee om de duur van de werkloosheidsuitkering te halveren. Het, blijkbaar niet goed doordachte, voorstel werd onmiddellijk op de lange baan geschoven. Nu doorpakken of eerst afbakken?

Nou rijdt Wopke deze campagne wel eens vaker een scheve schaats op de lange baan, maar hij is niet de enige met uitglijders. Niet doordachte plannen en halfbakken beleid zijn de oorzaak van ontzettend veel politieke lulkoek en maatschappelijk leed. De actuele kindertoeslag affaire is daar een schrijnend voorbeeld van. Ontstaan uit een politieke Pavlov reactie op daadwerkelijke fraude. Politiek is de kunst van het zoeken naar problemen, ze overal vinden en excuses maken voor de gebrekkige oplossingen.

Dat zien we ook vaak bij maatregelen die bedacht worden voor de arbeidsmarkt. Bedrijven hebben behoefte aan een dynamische en open arbeidsmarkt, met voldoende flexibiliteit en continuïteit. Mensen vragen op hun beurt om een arbeidsmarkt die voor iedereen toegankelijk is, met voldoende mogelijkheden en zekerheden. De politiek doet graag geloven dat die belangen verder van elkaar afstaan dan het geval is. Daarmee worden terechte thema’s geframed in dommige dogma’s. ‘Werkgevers buiten mensen uit door tijdelijke contracten en ZZP constructies’ zegt links. ‘Uitkeringstrekkers gaan zonder financiële prikkel niet solliciteren’ zegt rechts. Door het probleem van de één in de schoenen van de ander te schuiven wordt wel een schuldige, maar niet een oplossing gevonden.

Zo biedt een vast contract in Nederland de werkende zóveel baanbescherming, dat veel werkgevers liever zo lang mogelijk tijdelijke-, uitzend- of ZZP-contracten geven. Wanneer deze groep werkenden vervolgens geen hypotheek kan krijgen, wordt een wet aangenomen die voor niemand beter werkt. De wet; na drie tijdelijke contracten volgt bij verlenging automatisch een vast contract. De werkelijkheid voor veel werkenden: na drie keer verlengen volgt automatisch geen contractverlenging. Typisch gevalletje van het werkpaard achter de bedrijfswagen spannen.

Een werkende oplossing zou kunnen zijn, om het contract voor onbepaalde tijd juist flexibeler te maken. ‘Onbepaald’ betekent immers dat je het vooraf nog niet weet. Gewoon starten en kiek’n wat ‘t wot. Maak zo’n overeenkomst voor beiden opzegbaar en afhankelijk van hoe lang de arbeidsrelatie al duurt. Dan heb je een oplossing die zowel recht doet aan flexibiliteit als zekerheid. KWW?

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden