Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Mijn weg of jij weg

"Een conflict is het begin van bewustwording."

Ze zouden alles anders gaan doen. Het gelieg, gedraai, gedoe en gekonkel van de oude partijpolitiek. Waarbij het niet om de burger, maar om beloftes, baantjes en bonnetjes draait. De LPF en Leefbaar Nederland kwamen niet verder dan bekvechten en elkaar beledigen. PVV en DENK beledigen en bevechten iedereen, maar krijgen nergens de handen voor op elkaar. Dus werd het FvD de nieuwe hoop voor de ontevreden kiezer in bange dagen. De Haagse plucheklevers en zakkenvullers waren gewaarschuwd: het Forum kwam de oude politiek wel eens even flink opschudden.

Opschudding veroorzaken ze tot nu toe vooral in de eigen gelederen. De afgelopen week: Fraude met reiskosten, privébetalingen uit de partijkas, belangenverstrengeling, vieze spelletjes en modder gooien in een strijd om de macht. Wat begon met kritiek via de media, eindigde in ontslag via twitter.

Baudet kreeg er buikloop van en verstopte zich voor alle vragen. Adjudant Hiddema wuifde ze luchtig weg: ‘Niets aan het handje, het is allemaal een misverstandje’. Precies zoals de ‘oude politiek’ de rommel zo simpel onder het tapijt veegt. Openheid en integriteit doen het leuk in de campagne, maar komen niet zo goed uit als het crisis is in de partij.

Maar elke crisis is ook een kans en elk conflict is het begin van bewustwording. Zo laat deze machtsstrijd zien, dat je verandering makkelijker kunt propageren dan realiseren. Dat we de ‘oude elite’ wel kunnen wegstemmen, maar dat het ‘nieuwe elan’ meestal niet zoveel beter is. Serieus een land besturen blijkt heel wat lastiger, dan pakkende tweets de wereld insturen. Roepen dat het schip verkeerd vaart, maakt je geen betere stuurman. Als het omgaan met meningsverschillen binnen de eigen partij al tot zulke conflicten leidt, hoe moet je dan ooit samenwerken met andere partijen?

In je boosheid lijkt de strijd voor het eigen gelijk zoveel belangrijker, dan de bescherming van het gezamenlijke geluk. Dan gaan er dingen kapot. Of het conflict zich nou afspeelt in de Eerste-, de Tweede- of de huiskamer. In de keuken, de kroeg of de kantine.

Vaak blijkt er onder de boosheid een hulpvraag verborgen. Een roep om gehoord en begrepen te worden. De angst om iets kwijt te raken dat beschermd moet worden met het veilige eigen gelijk. Dan zijn we niet meer in staat om de ander echt te verstaan. We beschermen onze kwetsbare ziel achter een muur van argumenten en aanvallen, opdat we niet geraakt zullen worden door de kritiek van de ander. Want kritiek wordt door je brein opgevat als een ernstige bedreiging. Onze hersenen reageren letterlijk even heftig op het horen van kritiek als op het zien van een gevaarlijk dier: Alle seinen op rood, je zou wel eens verstoten kunnen worden. We zijn immers sociale wezens die zonder de groep niet overleven.

Misschien is dit wel de belangrijkste les die we kunnen leren uit conflicten. Het besef dat je, ook als je het niet met elkaar eens bent, de ander nodig hebt, om samen verder te komen. Dat beseffen voelt als Bevrijdingsdag. Het kan geen toeval zijn dat die dit jaar het motto ‘In vrijheid kiezen’ heeft.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy