Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Prutser of pro?

Hard voor je zaken, hart voor de mensen.

Deze week een jaar geleden: “Mijnheer Bruins, u krijgt nu een briefje in uw handen gedrukt”. Het had iets kneuterigs. Een vluchtig geschreven briefje, dat vlak voor het einde van een live TV special over Corona in de handen van de minister wordt gefrommeld. De eerste Nederlandse besmetting is een feit. De rest is onvoltooid tegenwoordige tijd. Het krabbeltje, dat meer vragen opriep dan ze beantwoordde, bleek helaas de voorbode van veel meer besmettingen en meer politiek prutswerk.

Want, hoeveel respect we ook mogen hebben voor onze crisisministers, die zich 24/7 uit de naad werken om het virus in toom en ons land overeind te houden, er gaat wél heel veel mis. Of het nu gaat om de beschikbare testcapaciteit, gestuntel met de GGD, gegoochel met cijfers, gepruts met de vaccinatiestrategie of de gevolgen van materialen die niet zijn ingekocht, maatregelen zonder wettelijk kader en ministers zonder voorbeeldgedrag.

Niet dat andere partijen in de kamer zulke geweldige alternatieven bieden. Die staan op hun achterste benen om het kabinet de maat te nemen, maar kunnen hun eigen partij niet eens vrijhouden van leugens, misleiding, racisme of vrouwenmisbruik. Vanzelfsprekend is dat geen excuus voor falend beleid. Het moet echt beter; er staat teveel op het spel; er gaan dingen stuk. Dingen die van onschatbare waarden zijn. Levens, banen en perspectief bijvoorbeeld. Maar ook staan collectief vertrouwen, maatschappelijke stabiliteit en maatregelenbereidheid onder druk.

Zonder een volledige lijst met broddelwerk, blamages en haastig gebluste brandjes op te sommen, kunnen we gerust stellen dat er te veel beloofd, te weinig bewerkstelligd en te vaak geblunderd wordt. Bloopers zijn er om te lachen en blunders om van te leren. Maar in een crisis is lachen vooral iets voor de boer met kiespijn en het leren lijkt langer te duren dan de bevolking kan verdragen.

Corona zagen we niet aankomen, niemand wist aanvankelijk wat de beste strategie was. Dat is een beetje waar en volledig irrelevant. Want crises komen altijd even onverwacht als ongelegen. ‘Beloof minder, bied meer’ is voor elke professional, normaal al een uitstekend devies. In crises moet je op basis van halve, ongrijpbare informatie, hele ingrijpende maatregelen nemen. Wanneer je dán meer toezegt dan levert, is het vertrouwen eerder het land uit dan het virus. We hebben te maken met crises van meerder kanten. Die los je niet op met hachelijke blunders en Haagse bluf.

Afgelopen vrijdag overleed Jan Mans. Burgemeester van vele gemeenten, waaronder Enschede tijdens de vuurwerkramp. Hij ontpopte zich in die bange dagen tot een groot leider, met een scherp oog, een oprecht oor en een warme medemenselijke betrokkenheid. Hard voor de zaken met een hart voor de mensen. Een stevige crisismanager én een sociale burgervader verenigd in 1 persoon. Als er iets is wat elke leider van Burgemeester Mans kan leren, is het wel dat professionaliteit niet voortkomt uit individuele kwaliteit, maar uit het versterkende kracht van gezamenlijkheid.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden