Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Spoedeisende hulp

"Doe vandaag iets waar je toekomstige ik trots op zal zijn."

Wat een bizarre tijden zijn dit. Naast prachtige voorbeelden van medemenselijkheid en onbaatzuchtigheid, zien we helaas ook misselijke voorbeelden van ik-gedrag: Republikeinse senatoren die hoorden hoe heftig Corona zou worden, hielden het stil, maar verkochten wel hun aandelen voordat de beurzen klapten. Rijke Russen die beademingsapparaten opkopen voor het geval zij zelf ziek worden, waardoor ziekenhuizen de mensen die het echt nodig hebben niet kunnen helpen. Verontrustend, verwerpelijk, verachtelijk.

Maar hoeveel verschilt dit stuitend egoïsme van het hamsteren van levensmiddelen in onze eigen supermarkten. Zodat mensen in vitale beroepen, na een dag keihard werken en levens redden, met lege handen en een lege maag naar huis gaan. Hoeveel verschilt het in de kern van mensen die massaal elkaar en de gezelligheid blijven opzoeken; met als argument: ’ik ben jong en fit’, ‘het is maar een griepje’, of ‘ik ben klaar met dat hele Corona gedoe, ik maak me geen zorgen en doe gewoon mijn ding’. Cool zijn is nu even helemaal niet cool, maar koud. Heel koud en heel egoïstisch.

‘Ik-zucht’ is een menselijke eigenschap waarbij gestreefd wordt naar eigen voordeel, geluk en welzijn met verwaarlozing van de belangen en het welzijn van anderen. “Wij blijven hier binnen voor jullie, blijven jullie dan binnen voor ons?”, vragen intensive care verpleegkundigen wanhopig aan ons allemaal. Zij zoeken ónze spoedeisende hulp!

Het lijkt nog niet echt volledig door te dringen: Er komt een ongekend drama op ons af. We volgen precies dezelfde catastrofale corona-curve als de Italianen, op gepaste afstand van 14 dagen. Dan hebben wij hier ook duizenden doden. Dat is geen doemdenken, dat is de realiteit van de kille cijfers. Als we de huidige maatregelen strikt opvolgen, dan zal het al een hel worden, misschien nog niet catastrofaal. Maar velen kunnen geen weerstand geven aan hun eigen behoeftes en nemen een loopje met de maatregelen. Dat loopje eindigt in de afgrond voor hen die geen weerstand hebben.

We hebben de laatste decennia geleerd dat je jezelf mag zijn, je eigen pad kunt kiezen. Uit de weerstand moesten we komen, knellende regels en heilige huisjes afbreken. Die stonden onze zelfontplooiing in de weg. We hadden lucht nodig om ons zelf te zijn. Dat mag nu dus even niet!

Als wij nu te luchtig doen, krijgen anderen geen lucht. We moeten weerstand bieden aan ons eigen voorkeursgedrag voor hen die weinig weerstand hebben. Dat is lastig. Dat vraagt heel veel zelfbeheersing, moed en discipline. Als er één moment is waarop we kunnen oefenen met tegengesteld gedrag, is dit het! Als we onszelf kunnen overwinnen, dan overwinnen we alles.

De vrije vogel moet nu de regels gaan omarmen; de actiegerichte aanpakker zal geduld moeten hebben; het mensenmens moet leren om zichzelf te vermaken; de controlfreak zal onzekerheid moeten accepteren de zelfstandige zal afhankelijkheid moeten aanvaarden en zelfs de zorgeloze ziel zal een beetje moeten oppassen én aanpassen. Dat doen we niet voor onszelf. Nu even niet ik. Spaar het op, dan spaar je anderen.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy