Vlammen!

In een vorig leven was ik pizzabakker bij Ristorante & Pizzeria Pinoccio aan de Oude Markt te Enschede. Ik kon er zowel mijn studie als studententijd van betalen. Het was geen baan voor softies of sulletjes. Vaak bakte ik meer dan 300 pizza’s op een avond, soms voor groepen van 50 man tegelijk. Het leerde me omgaan met stress, spoedjes en een schreeuwende chef. Vergeleken met Alim, was Gordon Ramsay een watje. Als ik er niks van bakte werd ik in 4 talen afgebekt. Brandde er een bodem aan, dan brandde hij volledig uit. Falen was geen optie en voor fouten nooit een geldig excuus. De meest letterlijke vorm van ‘If you can't stand the heat, get out of the kitchen’. Soms voelde dat erg onrechtvaardig; soms was ik ook echt een koekenbakker. Het leerde me presteren onder een enorme druk én om oorzaak en oplossing altijd bij mezelf te zoeken.

De laatste weken denk ik er aan terug als ik de verhalen lees over Mathijs, Arib en andere vermeende despoten. Laat ik direct en volstrekt duidelijk zijn: volgens mij heb je ze niet alle 24 in een kratje, als je mensen op hun knieën laat smeken om vergeving; als leider ben behoorlijk mislukt, als je moet schreeuwen, schelden of stampvoeten om je zin door te drammen; als mens ben je beste sneu, als je denkt dat je meer voorstelt dan een ander. Toch maak ik me zorgen, over de afnemende weerbaarheid in de maatschappij. We kunnen nergens meer tegen en zijn massaal gestrest of gekwetst. Het aantal uitvallers door Burn-out en botte bazen neemt epidemische vormen aan.

Hoogleraar psychologie Jan Derksen daarover afgelopen week: 'Kinderen worden teveel gepamperd, waardoor ze geen tolerantie voor stress opbouwen. Laat kinderen weer gewoon in bomen klimmen en bloedneuzen krijgen.’ Het ervaren van onrecht, ongemak en onplezierige situaties is een voorwaarde om ermee te leren omgaan.

Wie nooit valt leert niet hoe je weer opstaat. De wereld is niet alleen lief, leuk en lachen. In het heetst van de strijd gaat het er vurig aan toe, zeker als je wilt vlammen! Als we onze kinderen van jongs af aan beschermen tegen alle mogelijke pijn, verdriet en mislukking, dan weten ze niet hoe ze moeten omgaan met tegenslag, treiteraars en tirannie. Die zullen altijd bestaan. Sterker nog: schreeuwen of stampvoeten is gewoon een andere uitingsvorm van stressintolerantie. Voor de ‘geflipten’ geldt dus hetzelfde als voor de ‘gekwetsten’. Leer om te gaan met prestatiedruk, verrassingen en ongemak, voor jijzelf en je wereld doordraait.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy | Algemene voorwaarden