Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wensenstress

"Je kunt alles bereiken, maar niet alles tegelijk."

Het was de week van de werkstress. Ik had me er ontzettend op verheugd, maar het kwam er niet van. Ik was te druk met andere dingen. Want er was weer genoeg te doen, zowel op het werk als thuis. Maar dat voelt niet als stress. Dat voelt als leven. Het échte leven.

Gewoon dat leventje, dat soms zo gewoontjes aanvoelt. Zeker als je al die ‘chille’ dingen om je heen ziet gebeuren. Wat beleven al die mensen om me heen toch bizar veel. Ze bezoeken lijpe festivals of leerzame seminars. Ze vliegen van school naar yoga, of van Schiphol naar Ibiza. Ze pakken een restaurantje, een last minute of een studie op. Ze hebben een nieuwe coupe, 30 nieuwe connecties of iets nieuws van Coolblue. Ze lijken naast hun werk en über te gekke uitspattingen, ook nog alle tijd te hebben, om lekker van de natuur, de herfst of elkaar te genieten. Om ook zo’n gewéldig leven te leiden, heb je een master-degree in multi-tasking nodig. Want wát is je leven kapot-saai, zonder 2e screen, 2e huis of 2e love.

Al die gedeelde plaatjes en reclamepraatjes maken ons ontevreden, onrustig, gejaagd en gestrest. We lijken allemaal bang om iets geweldigs te missen. Daarom pakken we onze smartphone op terwijl we een auto besturen, gezellig met collega’s een broodje eten of in gesprek zijn met onze kinderen. Iemand die 60 keer per dag controleert of alles nog op juiste plek staat, heeft een dwangneurose. Dat zijn wij inmiddels allemaal….

Multi-tasking is het logische gevolg van multi-asking. We hebben allemaal steeds meer op onze wensenlijst staan. Vaak zijn we daar niet eens heel erg bewust van. We denken dat we gewoon doen wat we willen en we willen wat anderen ook gewoon doen. Ondertussen worden we onophoudelijk geconfronteerd met al die te gekke belevenissen om ons heen.

Vroeger was alleen het gras bij de buren groener. Nu zien we 50 tinten groen bij iedere swipe aan ons voorbij flitsen. Dat knaagt stukje bij beetje aan ons gevoel van geluk en aan ons beeld van wat normaal is. Onze angst om iets te missen geeft wensenstress.

Burn-out wordt langzaam volksziekte nummer 1. Van werkgevers wordt verwacht oog te hebben voor werk-privé balans, duurzame inzetbaarheid en werkgeluk. Dat zijn druppeltjes op een oververhitte plaat, als we onze gewoontes niet wat gewoner maken.

Met veel willen, is niks mis. Met niks willen missen, is veel mis. Keuze-stress is onzin. Juist het gebrek aan keuzes, geeft stress. We hebben teveel op onze wishlist dat we aan willen vinken, en te weinig op onze checklist wat we af kunnen vinken.

Stop met multi-asken. Kies je ‘best’, vergeet de rest.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy