Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wist u dat uw browser verouderd is?

Om de best mogelijke gebruikerservaring van onze website te krijgen raden wij u aan om uw browser te upgraden naar een nieuwere versie of een andere browser. Klik op de upgrade button om naar de download pagina te gaan.

Upgrade hier uw browser
Ga verder op eigen risico

Wijheid

"Wie oprecht is spreekt aan, wie onzeker is spreekt over."

We kletsen wat af. Over het weer, over de voetbal en vooral over anderen. Dat laatste bij voorkeur lekker negatief. Niet omdat die ander negatief is of iets negatiefs doet. Eerder het omgekeerde. Uitbundig positief gedrag, zoals ongeremde vrolijkheid, onstuimig optimisme of onbevangen passie kan ons vreselijk irriteren.

De verkeerde club die feestend over het veld gaat, de geduchte concurrent die er glunderend met de opdracht vandoor gaat, de gelukkige collega die stralend in het middelpunt staat. Soms is de irritatie begrijpelijk en verklaarbaar. Soms weten we niet eens wat en waarom het ons zo raakt. Wat we wel weten, is dat we dit gevoel zo snel mogelijk kwijt willen. De balans moet hersteld worden.

Door onze irritatie met anderen te delen, hopen we op bevestiging, steun en erkenning. Want als mensen het met ons eens zijn, kunnen we innerlijke negatieve gevoelens, tijdelijk vervangen door positievere. Dus klagen we over de scheidsrechter, kleineren we de rivaal of kletsen we over die collega. Door het geluk van de ander in een negatieve context te plaatsen, herstelt de balans in ons brein. We voelen ons heel eventjes, heel iets minder akelig.

Roddel over een ander is reflectie van eigen onzekerheid.

Want wat je in een ander waardeert, zit ook in jou. Anders zou je het niet kunnen herkennen. Dat geldt evenzeer voor wat je aan die ander irriteert. Het is de spiegel van je eigen behoeftes en onzekerheden. Dus is het effectiever om te reflecteren op jezelf dan om te roddelen met anderen. Je ongerief ontladen bij een ander lucht op. Onderzoeken waarom je zo geraakt bent lost op.

Wat zou er gebeuren als we niet meer beter dan de ander hoeven te zijn? Als we zouden accepteren dat we niet hetzelfde zijn en dat dat een voordeel is. We de waarde van elkaar zouden herkennen en de ander in die waarde kunnen laten. We zouden stoppen om onze denkbeelden, over hoe wij vinden dat het hoort, aan anderen op te leggen.

Dan zou verwijten evolueren in verwonderen. We zouden mét in plaats van óver anderen praten. Nieuwsgierig en zonder oordeel. Omdat we iets van de ander kunnen leren en die ander iets van ons. Wijsheid vanuit wijheid.

Alles op z'n plek
Disclaimer | Privacy policy