"Samenwerken begint niet met een klik, maar bij een keuze”

Samenwerken is een probleem oplossen dat je in je eentje niet hebt

Tijdens de NAVO-top slaagde Mark Rutte erin om, ondanks de felle tegenstellingen binnen het bondgenootschap, de neuzen dezelfde kant op te krijgen. Zelfs Donald Trump, waar hij ideologisch lijnrecht tegenover staat, wist hij aan boord te houden en te binden aan gezamenlijke besluiten. Dat ging gepaard met veel gepaai, gevlei en geslijm. Tot het gênante aan toe. Maar de leider in Rutte begrijpt dat samenwerking niet afhangt van gelijkgestemdheid, maar van het besef dat het gezamenlijke belang altijd groter is dan jijzelf. Hollandse pannenkoeken eet je met stroop; niet met azijn.

Stroop of azijn?

Hoe anders was de houding van Wilders in het kabinet-Schoof. Daar wáren de ideologische verschillen veel minder groot. De coalitiepartijen wilden op hoofdlijnen eenzelfde kant op. Toch stond de samenwerking voortdurend op scherp. Niet omdat het niet kón, maar omdat de wil om écht samen te werken en problemen werkelijk op te lossen ontbrak. Liever blijven ontregelen in plaats van het samen te regelen.

Leiderschap is realiseren wat de groep nodig heeft om vooruit te komen. In een team of een land, binnen een organisatie of bondsgenootschap. Samenwerken met mensen die je leuk vindt of die precies hetzelfde denken is gemakkelijk, maar echte samenwerking zit niet in gemak, maar in geduld. Het vraagt om het écht willen ook als de verschillen groot zijn. Het ongemakkelijke gesprek aan gaan ook als je het hardgrondig met elkaar oneens bent. De wil om bruggen te bouwen waar belangen botsen. Blijven zoeken naar wat wél kan en bovenal: de wil om het gezamenlijke doel boven je eigen ego te plaatsen.